Griekenland 2021

kythira- Griekenland 2021

13 september 201. Eindelijk gaan we naar Griekenland. Een klein eilandje in de Ionische zee recht onder de Peloponnesos. Frank, onze reisleider stond ons al met de bus op te wachten. Wat een fijne vent bleek dat te zijn! Van ons plaatsje, Agio Pelaggio, keken we naar het meest rechter schiereiland.

We vertrokken al ’s ochtends vroeg van Schiphol. Met alle Coronamaatregelen was het nog spannender dan anders, maar iedereen kwam door de douane heen. 

Op het vliegveld van Athene hadden we een lange wachttijd voor de boeg. In het vliegtuig kregen we te horen van iemand die er verstand van had, dat we rustig op de derde verdieping konden zitten wachten met mooi uitzicht. Tja hij vertelde er niet bij dat je niet met elke lift op de juiste derde verdieping kwam. Maar het is ons gelukt. Daar waren een tweetal restaurantjes, waar ze niet moeilijk deden als je met één consumptie de hele dag bleef zitten. Er was ook een klein museum met allerlei gevonden voorwerpen  van lang geleden. 

’s Avonds rond negen uur kwamen we aan in ons hotel Venardos. Daar werden we aller hartelijks ontvangen. We kregen een kamer en onze koffers werden op onze kamers afgeleverd. Wat een service. Zodra iedereen was ingecheckt hebben we in het restaurant Almyra nog een laat buffet genuttigd. Allemaal lekkere Griekse dingentjes waar we heerlijk van hebben genoten. Hoewel wat laat was, ging het er prima in.  

Vlak naast het hotel lag een basketbalterrein. Daar hebben we 's ochtends de dansworkshop gehad van Marlies Juffermans. De grond was niet echt ideaal om te dansen, maar het lag geruime tijd in de schaduw en dat was wel erg prettig, want tjonge wat was het warm. 
's Middags, als iedereen weer terug was van het strand of het zwembad, gaf Marlies een zang-/percussieworkshop. Aan het einde van de week, klonk dat toch allemaal best goed. 

We hebben in totaal 3 dagexcursies gedaan. 

Woensdag 15 september om 9.00 uur  vertrokken we met de bus op  verkenningstocht naar het noorden en het oosten van het eiland  Kythira.  Het klooster Agia Moni wordt niet meer bewoond door monniken en/of nonnen. Wel loopt er geregeld een priester rond die kaarsen maakt. Hij heeft daar zelf een machine voor gemaakt en bedacht waarmee hij een heleboel kaarsen per dag kan maken. Voor het klooster, maar ook voor de verkoop. De restantjes van de kaarsen die gebrand hebben worden weer hergebruikt. Er gaat iets verloren.

Daarna is het lunchtijd in Avlemonas. We hebben de keuze om samen met Frank te gaan wandelen of te gaan zwemmen in een prachtige baai.

Ik heb eerst een kerkje samen met de groep bezocht en daarna ben ik gaan zwemmen. Het was me te heet. Het was een mooi klein kerkje. Er was pas een traditioneel feest geweest, waarbij het kruis was versierd met basilicum. Basilicum wordt veel gekweekt in plantenbakken en voor de deur gezet. Als je dan binnenkomt haal je even je handen erdoor en dan ruiken ze lekker fris.

Een deel van de groep ging wandelen naar een vuurtoren(tje) en de anderen vermaakten zich zelf. 

We gaan naar het klooster Agia Moni, nabij Diakofti.
Er loopt nog wel geregeld een priester rond. Deze priester maakt kaarsen.
Karavas een oude olijfolieperserij en bakkerij van de traditionele Kythiriaanse  olijfoliebeschiuten.
Ik ging dus zwemmen in de baai. Dat was lekker. Daar zaten allemaal kleine visjes in die aan je benen begonnen te knabbelen. Dat doet geen zeer, maar ik schrok wel even. Zolang je niet blijft stilstaan, blijven ze weg. Thuis betaal je daar een hoop geld voor!

In Karavas staat een oude olijfolieperserij en bakkerij waar de traditionele Kythiriaanse olijfoliebeschuiten (paksimadia) worden gemaakt. We krijgen tekst en uitleg van de eigenaar. Hij vertelt met een heleboel humor – in keurig Engels – hoe het bedrijf is ontstaan en hoe een en ander in zijn werk gaat. Lekkere beschuitjes overigen. 

Elke avond een ander restaurantje
's avond bal bij het zwembad

Na een hele dag op excursie te zijn geweest, is het vroeg weer stil in het hotel. Iedereen is moe, maar voldaan. 

Het hotel heeft heel veel, en ik bedoel heel veel trappen. En met die ene trap kom je niet altijd bij de juiste kamer uit. Dan moet je weer naar beneden, naar een andere trap. Dat was in het begin wel even zoeken. 

De ene dag excursie en de volgende dag weer gewoon een dansworkshop, ’s middags vrij (strand o.i.d.). Het is heerlijk weer, de zon schijnt, het strand is wit en de lucht is blauw. Om 17.00 uur  is het zingen en bodypercussie. Wat is dat leuk!

Wij zijn op Kythira,
wij zijn op Kythira,
wij zijn op Kythira
en de zee die is zo blauw

Donderdag 16 september kwam dansleider Vangilis bij ons een workshop Griekse dans geven. Frank heeft wekelijks les van hem en heeft hem gevraagd te komen. Helemaal geweldig. Het is een mooie vent, die prachtig kan dansen. Met zijn groep(en) in Kythira heeft hij al heel wat optredens verzorgd in binnen en buitenland. Een hele eer dus dat hij bij een workshop kwam geven. Vangilis vindt het heel belangrijk dat we leren waar de dans vandaan komt en wat de achtergrond daarvan is. Dán pas kun je een dans dansen, zoals het hoort. Dan heb je het juiste gevoel erbij. 

Vrijdag 17 september is het weer tijd voor een excursie. We vertrekken om 9.00 uur voor een tocht naar het midden en westen van het eiland. 

We gaan naar de windmolen en bakkerij van Maria in Kalokairines.  We bezoeken het Panagia Myrthidiotissa klooster en in Kato Chora een Byzantijnse vestingstad.

We lunchen in Mylopotamos. 

We genieten volop van de prachtige natuur op dit eilandje. Het is niet groot, maar heuvelachtig. 

Op het eiland bevinden zich mooie traditionele dorpen, leuke afgelegen baaitjes met fantastische stranden, historische kastelen en bruggen en een prachtige natuur met schitterende kloven, bossen en grotten. 

De architectuur van het eiland is sterk beïnvloed door de Venetianen, die in de middeleeuwen over het eiland heersten. Op een heuvel boven de hoofdstad Chora staat een middeleeuws kasteel, een overblijfsel uit het Venetiaanse tijdperk, met een fantastisch uitzicht op de Egeïsche Zee.  De bekendste plaatsen op Kythira zijn Kapsali, Agia Pelagia, Avlemonas en Diakofti, maar op dit prachtige eiland vind je ook adembenemend mooie stranden, pittoreske kloosters en zelfs een verlaten stad: Paleochora.

 

Op zondag 19 september gaan we op ontdekkingstocht naar het zuiden van het eiland. 

Eerst de zondagochtendmarkt in Potamos. Na de kerk is het gebruikelijk, alles wat je gemaakt, verbouwd o.i.d. hebt op de markt aan te bieden. Onder het genot van wat eten en drinken wordt er gehandeld. 

Na de markt gaan we naar Kato Livadi, naar een keramiekwerkplaats. De familie Roussos (een bijnaam uit vervlogen tijden). Maakt daar al generaties lang de mooiste kannen, potten en ander keramiek.  Panagiotis is de pottenbakker, Maria, zijn vrouw, zorgt voor het beschilderen van het keramiek en moeder Grygoria glazuurt. Ze laten het hele proces aan ons zien. 

Zondagsmarkt in Potamos
keramiekwerkplaats in Kato Livadi
Mooie dingen maken ze daar
ruine in Chora- Kastro
mooi uitzicht vanaf het kasteel
lunch

Dan vertrekken we weer naar Chora, de hoofdstad van het eiland. Daar staat een kasteel.  

 

Het Venetiaanse kasteel in Kythira, Ionische: Het Venetiaanse kasteel van Kythira is absoluut het meest onderscheidende monument op het eiland. Het werd gebouwd van de late 12e eeuw tot het begin van de 13e eeuw in Chora tijdens de Venetiaanse bezetting. Vanwege de strategische ligging, die tegelijkertijd goede observatiepunten biedt aan de Ionische, Egeïsche en Kretenzische Zee, noemden ze het Het oog van Kreta.

In het kasteel bevinden zich vier kerken. De oudste kerk is de kerk van Pantokrator, gebouwd in 1545 en met indrukwekkende oude fresco’s. De grootste kerk van het kasteel is echter Panagia Myrtidiotissa, gebouwd in 1580. Het was oorspronkelijk katholiek, maar in 1806 werd het een orthodoxe kerk. De wonderbaarlijke icoon van Myrtidiotissa werd bijna twee eeuwen in de kerk bewaard om de stad te beschermen tegen de invasies van de piraten.

Voor de tempel bevinden zich de oude woningen. Tegenwoordig herbergt het gebouw het Historisch Archief van Kythira. Direct ernaast staat de kerk van Panagia Orphane, wat Maagd Maria de Wees betekent. Buiten het fort, aan de noordkant, is er een tweede kasteelmuur met ook veel kerken en huizen. Het kasteel heeft veel kanonnen uit de Venetiaanse, de Russisch-Turkse en de Engelse periode.

Het is lunchtijd. Niet zo veel, want we moeten vanavond ook weer veel eten. Dus kiezen we voor een salade. Iets meer dan ik dacht. Na de lunch en een beetje pootje baden en/of zwemmen gaan we weer op huis aan. 

Vanavond eten we wederom in het restaurant Kaleris. 

Zondagavond kwam Vangiles nog een paar dansen aanleren. We dansten met z’n allen rond het zwembad. Na de les heeft Vangiles nog gezellig met ons meegedanst. Uiteraard werd hier en daar tussen de dansleiders nog wat muziek uitgewisseld. Hier ons (dans)team bij elkaar. 

Maandag 20 september. Vandaag weer een “gewone” dag. De laatste van deze reis. Dus vooral nog even heel veel genieten van het dansen, zwemmen in zee of het zwembad. De laatste zang/percussieles. Tjonge dat klok als een klok! 

Nog een laatste avondmaal bij Akrogiali met livemuziek. Dat was een verrassing! Helaas wegens Corona mag er niet gedanst worden. Maar het eet veel lekkerder met mooie muziek! 

Uiteraard werd ’s avonds het bal bij het zwembad gehouden en werden er weer bedankjes uitgedeeld. Ans en Irene ware prachtig aangekleed. Ook Frank was van de partij. 

Morgen naar huis…….

Het echtpaar dat het hotel runde heeft werkelijk alles gedaan wat ze konden om het ons allemaal naar de zin te maken. Niets was hen teveel. Wilden we bij het zwembad dansen? Geen probleem. Meer licht? Werd geregeld. Stoelen bij het dansterrein? Prima! Wat een geweldig stel. Samen met Frank hebben zij voor een geweldige reis op dit fantastische eiland gezorgd.